این برنامه به‌صورت حضوری و برخط انجام گرفت و تمام بخش‌های سازمان در آن شرکت داشتند؛ از جمله دیوان شورا، دیوان مشورتی، دیوان کارشناسان، هیئت اجرایی مرکزی (DPP)، شورای ملی بانوان مسلمه ABI، راهنمایان ABI، ABI Responsif و شعبه استانی DKI جاکارتا.

رئیس دیوان شورای ABI، استاد حسین شهاب تأکید کرد که این مراسم نقش یک مجمع هم‌اندیشی و انسجام را ایفا می‌کند تا انسجام درونی تقویت شود، مسیر حرکت روشن گردد و گام‌های سازمان هماهنگ شود.

به گفتهٔ او، سازمان باید تحولات جهانی را به‌طور جامع رصد کند، از جمله پویش‌های سیاسی بین‌المللی که بر جامعهٔ مسلمانان تأثیر مستقیم دارد. او وضعیت ایران را یکی از منابع مهم برای یادگیری راهبردی در جهت افزایش تاب‌آوری جامعه دانست.

رئیس دیوان شورا همچنین به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده در شبکه‌های اجتماعی دربارهٔ تغییر نگاه جامعهٔ اندونزی نسبت به ایران اشاره کرد. به گفتهٔ او، این اظهارات نشان‌دهندهٔ وجود نوعی پیوند عاطفی در بخشی از جامعهٔ اندونزی با جمهوری اسلامی ایران است.

استاد حسین بر ضرورت تقویت وحدت بین مسلمانان، از جمله اهل‌سنت و شیعه تأکید کرد، به‌ویژه در میان علما و فعالان. او این اقدام را گامی راهبردی برای تحکیم جایگاه جامعهٔ مسلمانان در شرایط فشار جهانی برشمرد.

وی همچنین به همبستگی مردم ایران اشاره کرد و گفت: همبستگی‌ای که حتی در شرایط بحرانی نیز با حمایت از دولت ادامه یافته است و این پشتیبانی از سوی برخی گروه‌های مخالف نیز مشاهده می‌شود. این وضعیت به‌عنوان نمونه‌ای از انسجام اجتماعیِ قوی مطرح شد که می‌تواند الگوی قابل‌توجهی باشد.

سخنران نشست گفت: “این یک فرصت است تا جامعه را برای شجاع‌تر بودن، مسئولیت‌پذیری بیشتر و تقویت احساس هویت آموزش دهیم.” او گفت: «این یک فرصت برای آگاهی‌بخشی به جامعه است تا شجاع‌تر، مسئول‌تر و دارای هویت افتخارآمیز باشند.»

استاد حسین در ادامه افزود که پیشرفت‌های فناورانهٔ ایران، از جمله توسعهٔ توان هسته‌ای، به‌عنوان ابزارهای راهبردی برای مواجهه با فشارهای جهانی عمل می‌کنند.

او سه اقدام اصلی را که جامعه، به‌ویژه مدیران ABI باید دنبال کنند، چنین برشمرد:

1. تقویت اتحاد اهل‌سنت و شیعه
2. ارتقای انسجام اجتماعی، سیاسی و فرهنگی درون‌سازمانی و در ارتباط با جامعهٔ گسترده‌تر
3. تقویت آموزش و توانمندی‌سازی جامعه برای بهبود کیفیت نیروی انسانی

این برنامه با تأکید دوباره بر تعهد سازمان به انسجام و تقویت ظرفیت‌های جامعه به‌عنوان اولویت‌های اصلی آینده، پایان یافت.